Denkrichting 2: Variatie in wonen

June 17, 2020
204 keer bekeken 8 comments

In 2040 woont een gevarieerd groep Utrechters in de binnenstad. Jongeren waaronder studenten, ouderen en gezinnen. Er zijn woningen van verschillende prijsklassen en grootte. De invulling van de woonfunctie past bij de kwaliteit van een gebied.

Vindt u dat de binnenstad voor allerlei bewoners moet en kan blijven? Waar vinden we mogelijkheden om de variatie te vergroten? Hoe kunnen we daarvoor zorgen?

Wil je jouw mening hierover geven? Reageer onderaan deze pagina!

 

Variatie in wonen

 

Comment

Twitter

8  Comments

We use CAPTCHA to prevent spam. Tick the checkbox to continue. You might be asked to select certain images

One moment ...
Kahn June 28, 2020

De binnenstad is nauwelijks geschikt voor gezinnen met kinderen vanwege overlast.

Studenten die wonen in de binnenstad wonen dan in studenten huizen en dus verkamerde woningen   Dat is onwenselijk en geeft veelal overlast  want oude huizen zijn gehorig. Bovendien worden deze onttrokken aan de "blijvende" bewoners.  Beter zou een concentratie in specifieke woongebouwen voor studenten.

 

Bewoner Binnenstad. July 04, 2020

Het zou een heel gezellig zijn als er verschillende bevolkingsgroepen zouden wonen, maar denk niet dat dit haalbaar is. Gezinnen met kinderen veel te druk en weinig speelruimte,  ouderen en hoor ook vaak jonge mensen niet vanwege de enorme geluidsoverlast m.b.t de horeca en uitgaanspubliek wat niet gehandhaafd wordt. Als je dat aangeeft wordt er gezegd dat je dan maar niet in de Binnenstad had moeten gaan wonen. En als dit zo blijft is het meer een  stad voor studenten en het uitgaan in de Binnenstad. 

Petra July 07, 2020

Meer variatie en vooral gezinnen lijkt me geweldig, want hoeveel mensen kunnen nog zeggen dat ze in de binnenstad geboren en getogen zijn? Dat wordt steeds minder - de binnenstad wordt vooral bevolkt door studenten, starters, rijke pensionado's en expats - en dat is best eenzijdig (nou ja, misschien tweezijdig :-)) Dus ja! Graag!

Maar dat zou het volgende betekenen:

- Bouwen van goede seniorenwoningen/appartementen, zodat diegenen die in de jaren 80 een monumentaal krot hebben gerestaureerd met veel liefde, tijd en geld, een mooie comfortabele plek hebben als hun volgende stap (als ze dat willen) - en waarschijnlijk willen zij dan in de binnenstad blijven wonen

- Zelfbewoningsplicht en een verbod om huizen te splitsen in te kleine units voor studenten en starters, zodat de vastgoedjongens de vrijkomende monumentale huizen niet kunnen inpikken en vernaggelen tot dure kippenhokken voor mensen die maar tijdelijk blijven (ook al omdat deze kippenhokken niet geschikt zijn voor de volgende stap in je leven)

- Regulering van short-stay en airbnb. Uiteraard moeten er wat vakantie- en expatwoningen zijn, maar daar mag best een plafond aan zitten. Zo lang het verhuren per nacht veel meer oplevert dan het verhuren per maand, moet je reguleren. Anders wordt alles toeristenverblijf.

- Een ambenarenapparaat dat niet alleen kijkt naar of een vergunning technisch kan worden afgegeven, maar dat ook daadwerkelijk kijkt naar of dat een gewenste ontwikkeling is. 

- Stoppen met de verkoop van sociale woningen, en meer sociale woningbouw zodat er daadwerkelijk verschillende bevolkingsgroepen kunnen wonen, en ook essentiele beroepen.

- Regelen van voldoende voorzieningen, zoals scholen, kinderopvang, artsen, cultuuraanbod, speelgelegenheid, groen, winkels, kindvriendelijke horeca, enz.

- Goede werkgelegenheid, zodat men in de stad kan wonen en werken, en niet perse de stad uit hoeft voor werk. Geen flexwerk, maar echte banen of ondernemingen.

- Regelen van brede trottoirs zodat alle bevolkingsgroepen zich goed kunnen verplaatsen. Dus ook minder reclameborden en terrassen op de stoep, want die nemen veel openbare ruimte in. En geen fietsen laten slingeren svp! 

- Maar ook regelen van voldoende stallingsruimte voor alle vervoermiddelen die je in de loop van een wooncarriere/gezinsleven nodig hebt: auto, kinderwagen, bakfiets, fiets, brommer, scooter, motor, scootmobiel. En dat allemaal bij voorkeur niet in de openbare ruimte - dus inpandig. En flexibel, want de behoeften veranderen. 

- Verminderen van de horeca - want iedereen moet kunnen slapen en de horeca zorgt nu eenmaal voor veel geluidsoverlast. Maar ook aan- en afvoer van goederen en het laden en lossen geeft veel overlast. 

- Bestemmen van leegkomende gebouwen voor woningen - en niet meer bij voorbaat al roepen dat het een "hippe circulaire inclusieve culturele hotspot met een unieke horecabeleving en een urban uitstraling" moet worden. De binnenstad is ook een woonwijk, geen pretpark. De horeca zou het niet voor het zeggen mogen hebben. 

Oftewel: een sturende overheid die niet alles aan de markt overlaat. Een sturende overheid die snelle vastgoedjongens en horeca-aasgieren weert en de bewoner en zijn/haar leefcomfort centraal stelt.  We hebben de afgelopen jaren gezien waar het huidige beleid toe kan leiden: een uitholling van de ziel van de binnenstad door te veel conjunctuurgevoelige en eenzijdige vermaaksfuncties met korte-termijn winst, en te weinig aandacht voor de bewoners, niet-horecaondernemers en hun behoeften. 

Ik zie het niet gebeuren. De binnenstad moet teveel veranderen, en ook het beleid moet compleet anders. Van ondersteunen en vermaken van bezoekers en toeristen naar het ondersteunen van bewoners - dat is echt een megaklus en past niet in de huidige aanpak, het zou echt een omwenteling zijn. Daarnaast zijn er natuurlijk veel meer zaken die misschien nog wel meer aandacht verdienen: kansenongelijkheid, armoede, ondermijning, tweedeling, laaggeletterdheid. 

Kortom: lijkt me geweldig om een meer gevarieerde bewoning te hebben, maar ik denk dat 20 jaar te kort is voor de omslag die nodig is. 

onno July 13, 2020

Als niet alles om geld draait en  als diegene die macht die ze hebben in de binnenstad een keer niet hun zin krijgen met uitbreiding en nog een kroeg of koffietent erbij, maar een duidelijk Nee van de Gemeente, anders is dit een utopie en wordt wonen in de binnenstad een privilege.

Marietje van Winter July 14, 2020

Variatie in wonen is een nobel streven, maar ik ben bang dat de huurprijzen in de Utrechtse binnenstad veel te hoog zijn voor veel mensen. Betaalbare sociale huurwoningen vind je moeilijk in de binnenstad: dat is een streven voor de buitenwijken. Ik vrees dus dat je in de binnenstad enerzijds rijke mensen en anderzijds zwervers en daklozen als bewoners zult aantreffen. Grote oude huizen zijn inmiddels wel grotendeels opgeknipt in appartementen. Dit moet je niet tegenhouden, maar hoogstens kun je ze geschikt maken voor woongroepen, zowel voor ouderen als voor mensen van allerlei leeftijd.

Els Leicher July 14, 2020

Minder marktwerking, anders wordt de binnenstad een yuppenparadijs, of een verwaarloosd studentendorp. Juist de mix van allerlei soorten bewoners versterkt het karakter van onze prafhtige binnenstad. 

Daniel Cross July 14, 2020

Besten,

de strekking is duidelijk. Iedereen zegt hetzelfde. Iedereen weet het, de Gemeente weet het ook. Als we geen Klein-Venetië willen worden (de werven hebben we al) moeten we ingrijpen. Onderzoek laat zien dat toerisme veel minder opbrengt dan we dachten (de meeste inkomsten verdwijnen naar investeerders in het buitenland) en leefbaarheid veel meer opbrengt dan we dachten (bruto nationaal geluk, gezondheid etc). Het grote geld moet aan banden en de Gemeente moet het lef tonen echt haar bewoners op de eerste plaats te zetten en het korte termijn groei-denken te onderdrukken. 

De puntsgewijze opsomming van Petra hierboven is perfect. Veel meer is er niet aan toe te voegen.

Daniel Cross

PS

Catherijne delendum est

 

Liesbeth Heerma July 19, 2020

 

Om te beginnen ben ik het eens met alle punten die Petra heeft genoemd. Het is zonde van de tijd om ze hier nog eens te noteren.

Wel wil ik de volgende gedachten delen, een visie waarop volgens mij de mogelijkheden van wonen voor gevarieerde groepen mensen gebaseerd moeten zijn.

Het gaat om de vraag "Van wie is de stad?"

Van wie is de stad, wie vormen de stad, voor wie is de stad.

Aan het begin van de coronatijd steunde de Duic een initiatief voor het verspreiden van de Dick Bruna poster met de leus "Utrecht zorg goed voor elkaar". Wie waren "Utrecht" op dat moment?

De studenten waren grotendeels naar hun ouderlijk huis gevlucht, de toeristen zaten wereldwijd in een lockdown. Wat overbleef : de bewoners van de stad. De bewoners en de zelfstandige ondernemers met hun stilgevallen nering. Boodschappen doen voor je buren, of een maaltje voor ze koken, wat lekkers afhalen bij het café om de hoek, lokale winkels steunen, daar ging het om.

Deze twee groepen : ondernemers en bewoners vormen volgens mij de basis van de stad, de ruggengraat, zij houden de stad trots overeind. Zeker geldt dit ook voor de binnenstad.

Het zijn burgers van Utrecht die in de jaren zestig en zeventig panden, hele straten en pleinen die de overheid wilde slopen, bewaard hebben voor de stad, de schilderachtige grachtenhuizen en hofjes van nu  die zo bewonderd worden, die bijdragen aan de schoonhied van de stad.

Als inwoner van Utrecht kun je van je wonen hier genieten, je kunt trots zijn op je stad en je wilt hem ook delen met anderen, bezoekers en toeristen, tijdelijke bewoners als studenten en expats.

Die zijn dan wel te gást in de stad.

De stad is er niet voor hén, zij worden ontvangen zo lang zij zich gedragen.

Zij kunnen delen in de levendigheid van de stad, kunnen daaraan bijdragen, zónder de leefbaarheid van de stad aan te tasten. Zij kunnen delen in de schoonheid en de rust van de pleinen, van grachten en singels, en hofjes, zij kunnen vrolijk zijn in parken, café 's en op terrassen, zij kunnen winkelen en naar theaters, zij kunnen aansluiten bij het leven in de stad. maar zij moeten niet gaan overheersen. Want van hen is de stad niet. Die is van de bewoners : oud en jong, met of zonder gezin, gezond of met een beperking, met veel geld of in een kleine woning, met een baan of zonder, Utrechter in hart en nieren of nieuwkomer.

 

 

Cookie settings